moeten niet investeren in het wantrouwende toezicht in de vorm van voorschriften en formats, maar onderling de dialoog aangaan over kwaliteit. Vertrouwen is de basis van bestuur en de basis van toezicht. Als innovatieve, maatschappelijke georiënteerde, goed bestuurde gemeenten, scholen, welzijnsorganisaties, corporaties en ziekenhuizen echt verantwoordelijkheid kunnen krijgen in preventieve maatregelen, kunnen we enorme bezuinigingen realiseren. Een kleinere overheid ligt dan voor ons. Vertrouwen is lucht, bureaucratie is verstikking. Hoogachtend, Goos Minderman bijzonder hoogleraar Public Covernance & Public Law bij de faculteit Economische Wetenschappen en Bedrijfskunde en directeur van het Zijlstra Center. AAN VAN BETREFT De minister van Defensie mj.faber@fsw.vu.nl Missie Afghanistan Geachte minister, N atuurlijk gaat u niet weg uit Afghanistan. Dat kunt u niet maken, als enige onder ruim veertig bondgenoten. Wel denk ik dat u moet ophouden te praten over een opbouwmissie die ook democratie in Afghanistan moet brengen. Dat kan namelijk niet van buitenaf. Humanitaire hulp is iets anders, maar dat is niet uw afdeling. De toekomst van onze krijgsmacht bestaat uit militaire interventies. Hier en daar hard optreden, vooral uit eigenbelang. In Irak heb ik meegemaakt dat onze ambassadeur niet naar de universiteit in Bagdad kon komen om studenten te ontmoeten. De universiteit lag op loopafstand van de ambassade, maar hij moest daarvoor de zwaar beveiligde groene zone verlaten en het kostte veel tijd om dat te regelen. Conclusie: hij verlaat zelden de groene zone en spreekt zelden gewone mensen. Toch zijn het onze diplomaten, politici en militaire commandanten die bepalen hoe het verder moet in oorlogsgebieden en wat goed is voor de mensen daar. In Afghanistan is nog beter te zien waar het fout gaat. We zeggen dat er dankzij ons weer meisjes naar school gaan en verkiezingen worden gehouden (de fraude vergeten we liever). Kortom, we doen alsof onze sociaal-democratische cultuur daar doorbreekt. Dat is niet zo. Als je in Afghanistan iets wilt bereiken, moet je de stamhoofden respecteren. Zo werkt een tribale samenleving: de stamhoofden genieten het respect van de bevolking. Wij hebben in Uruzgan enkele leiders, onder wie de lokale gouverneur - de belangrijkste stamleider - laten vervangen. We hebben gedaan alsof we in Nederland waren. Wat heeft Afghanistan dan wel anders gemaakt, de Taliban minder slagkracht gegeven? Vooral de hardhandige aanpak van de Britten en Amerikanen, waarmee ze belangrijke Taliban-leiders wisten uit te schakelen. De rol van de EU, en zeker van Nederland, op het wereldtoneel zal afnemen. De Chinezen kunnen ijzer met handen breken. Ze knappen in Afrika havens op en leggen wegen aan. Allemaal uit eigenbelang: ze hebben grondstoffen nodig. Ze sluiten keiharde win-windeals, zonder idealisme, maar wel met fatsoen. Ik voorzie dat het denken vanuit eigenbelang ook bij ons boven ideële motieven uit zal stijgen. Ons dieptepunt was in Bosnië. Daar traden we op zonder idealen en zonder fatsoen en hielden het kruit droog tot het leed achter de rug was. Lang geleden heb ik afgeleerd om tijdens mijn reizen mensen te vertellen hoe ze hun problemen kunnen oplossen. Onze abstracte analyses over democratie en civil society brengen de oplossing geen stap dichter bij als ze niet aansluiten op de lokale cultuur. Als u op een realistische manier over militaire operaties gaat besluiten, zal er niet zo snel weer een kabinet over vallen. Hoogachtend, Mient Jan Faber bijzonder hoogleraar human security in war situations bij de Faculteit Sociale Wetenschappen. « Mient Jan Faber ‘Hier en daar hard optreden, vooral uit eigenbelang’ V U M A G A Z I N E | 11 Pagina 10

Pagina 12

Interactieve digi whitepaper, deze publicatie of boek is levensecht online geplaatst met Online Touch en bied het online maken van digi-mailings.

VU Magazine 2010 0x2 Lees publicatie 10Home


You need flash player to view this online publication