STUDENTEN Diversiteitsbeleid is een kwestie van eigenbelang. De Amerikaanse universiteit Ucla boekt klinkende resultaten. De VU wil dat ook. PETER BREEDVELD FOTO: PETER SMITH HOE DIVERSER HOE BETER A an het begin van zijn eerste jaar als student van de University of California, Los Angeles (Ucla) had Santiago Bernal, geboren in Guatemala, een speciaal programma voor minderheden gevolgd. Het was een zomercursus waarin hij vertrouwd raakte met de campus en de universiteitscultuur. Zijn kamergenoot was een autochtone, blanke Amerikaan die hem botweg zei dat Bernal zijn toelating wel aan positieve discriminatie te danken zou hebben. “Jij hebt de plaats gekregen van mijn vriend, die is afgewezen.” Maar toen de eerste studieresultaten bekend werden, bleken Bernals cijfers aanzienlijk hoger dan die van zijn kamergenoot. “Het lijkt mij”, zei Bernal toen, “dat jij de plaats inneemt die je vriend had moeten hebben.” Bernal is nu vice-directeur van het Center for Community College Partnerships (CCCP) van Ucla, dat banden onderhoudt tussen Ucla en de community colleges in Californië, met speciale aandacht voor bevolkingsgroepen die ondervertegenwoordigd zijn in het hoger onderwijs, zoals latino’s en Afro-Amerikanen. Ucla zet zich in om meer minderheden op haar campus te krijgen. Dit doet ze met speciale programma’s en door de boer op te gaan, de achterstandswijken in, om contact te leggen met de verschillende gemeenschappen in hun eigen taal. De resultaten zijn indrukwekkend. Niet alleen is de samenstelling van de studentenpopulatie bij Ucla spectaculair veranderd, met 44 procent kinderen van ouders die 12 | V U M A G A Z I N E niet in de VS zijn geboren, ook wordt het procentuele verschil tussen allochtonen en autochtonen die binnen vier of vijf jaar hun diploma halen, in rap tempo kleiner. Geen concessies aan hoge eisen En dit allemaal zonder enige concessie te doen aan de hoge eisen aan studenten. Ucla staat nog steeds te boek als een van de beste universiteiten ter wereld. “Wij hameren er bij onze studenten op dat het niet genoeg is om te slagen, ze moeten excelleren”, aldus CCCP-directeur Alfred Herrera tijdens een workshop over het diversiteitsbeleid van Ucla, eind maart aan de VU. Samen met hogeschool Inholland organiseerde VU Connected op 22 en 23 maart een ‘Lelieblanke elite-opleidingen zijn een probleem’ diversiteitsconferentie met veel aandacht voor Ucla. Het doel was onder andere laten zien dat diversiteit een kracht is in plaats van een probleem, zoals VU-bestuursvoorzitter René Smit in maart zei in Ad Valvas. De belangrijkste spreker op het congres, Chris Brink van de University of Newcastle upon Tyne, voormalig rector van de Zuid-Afrikaanse Universiteit van Stellenbosch, liet zien hoe moeilijk die boodschap is over te brengen. Speciale programma’s in het kader van diversiteit in het hoger onderwijs roepen steevast angstgevoelens op voor een verlaging van de hoge eisen en dus van het prestige van een universiteit of hogeschool. Buitenstaanders, maar ook docenten en hoogleraren, gaan er vaak van uit dat een toegelaten student uit een minderheidsgroep een voorkeursbehandeling heeft gekregen en dus wel weinig in huis zal hebben, aldus Brink. “Maar dat is simplistisch gedacht. Een student uit een gegoed milieu, die altijd alle kansen heeft gehad op de beste onderwijsinstellingen, heeft het op de universiteit een stuk gemakkelijker dan een student uit een achterstandswijk. Dat wil niet zeggen dat die laatste minder getalenteerd is.” Talenten herkennen en uitbuiten Ucla leidt allochtonen op die zonder die diversiteitsprogramma’s niet eens zouden zijn opgemerkt. Nu excelleren ze en komen ze zelfs in aanmerking voor prestigieuze studiebeurzen. “We brengen ze verantwoordelijkheidsgevoel en zelfvertrouwen bij en leren ze hun eigen leven in de hand te nemen”, aldus Herrera. Dat zelfvertrouwen is cruciaal. “Als je studenten steeds inwrijft dat ze niet in de wieg gelegd zijn voor een academische opleiding, gaan ze het zelf geloven. Wij moeten ze aansporen hun eigen talenten te herkennen en uit te buiten.” Pagina 11

Pagina 13

Interactieve espaarprogramma, deze uitgave of uitgave is levensecht online geplaatst met Online Touch en bied het naar een online publicatie omzetten van web onderwijsmagazines.

VU Magazine 2010 0x2 Lees publicatie 10Home


You need flash player to view this online publication