MARC SCHUILENBURG Criminologiedocent bij de faculteit Rechtsgeleerdheid H ij geeft heel saai les, zegt Marc Schuilenburg (39) zelf. “Ik laat geen bewegende beelden zien, zing niet, doe geen leuke dansjes. Bij mijn colleges maak ik simpel gebruik van PowerPoint en de vakken die ik doceer – Preventie en bestraffing en Risicosamenleving – zijn zwaar theoretisch.” Heel bescheiden allemaal, maar Schuilenburg is wel door zijn studenten voorgedragen als beste docent van de VU. Zij vinden hem inspirerend. Hij doet bovendien veel meer dan lesgeven alleen, zijn studenten waarderen ook zijn maatschappelijke betrokkenheid. Hij doceert filosofie in de gevangenis en leert gevangenen zo reflecteren. Wanneer hij vertelt over het lesgeven en over de dingen die hij daarnaast doet, spreekt hij met passie. “Ik vind het een privilege om aan de universiteit te werken. Ik krijg betaald voor de dingen die ik graag doe, want ik houd van doceren en boeken schrijven. Het minste wat ik terug kan doen, is laten zien dat ik het waardeer door elk jaar op z’n minst mijn stof te vernieuwen. Ik had er vroeger altijd een hekel aan wanneer docenten jaar in jaar uit hetzelfde materiaal en dezelfde grappen gebruikten.” Hij geeft toe dat een vak vaste ingrediënten heeft, maar vindt ook dat er voldoende speelruimte is om nieuwe vragen te stellen en andere invalshoeken te bedenken. “Daarmee voorkom je dat jouw vakken een soort McDonalds-formule worden.” Laat ze op hun tenen staan Schuilenburg vraagt veel van zijn studenten. “Het geheim van goed onderwijs is dat ‘Na een kwartier kom ik met een anekdote’ studenten op hun tenen moeten staan zonder dat ze omvallen. Mijn studenten moeten voortdurend alert zijn, dat vreet energie, maar tegelijkertijd krijgen ze er een voldaan gevoel bij en leren ze normale situaties in een ander daglicht te plaatsen.” Tijdens ons gesprek ervoer ik hetzelfde: ik moest op mijn tenen, maar viel net niet om. Schuilenburg moet vaak lesgeven aan ruim honderd studenten in grote collegezalen. “Ik probeer iedereen in de zaal aan te kijken en doseer de mate van informatie die ik geef. Na een kwartier kom ik met een anekdote om het tempo weer te laten zakken. Ik neem de studenten mee op reis en bouw een ritme op, soms stel ik vragen, maar de interactie is beperkt vanwege de grootte van de zaal.” Het slagingspercentage is bij deze docent niet zo hoog. De stof is moeilijk en hij vraagt veel van zijn studenten. Dat de meeste studenten die slagen een zes halen, vindt Schuilenburg niet erg. “Studeren is ook deels een trucje, een manier van leren, soms duurt het even voor studenten dat doorhebben.” « 28 | V U M A G A Z I N E Pagina 27

Pagina 29

Scoor meer met een webshop in uw mailings. Velen gingen u voor en publiceerden publicaties online.

VU Magazine 2010 0x2 Lees publicatie 10Home


You need flash player to view this online publication