POLITIEK Economische crisis, Afghanistan, inburgering… Hoe het kabinet er straks ook uitziet, het krijgt een zware taak. Zes VUwetenschappers met kennis van zaken richten zich rechtstreeks tot de nieuwe ministers. RIANNE LINDHOUT EN ANITA MUSSCHE PORTRETFOTO’S: M&C-VU/RIECHELLE VAN DER VALK AAN VAN BETREFT De minister van Justitie (en cultuur, en welzijn, en…) h.ghorashi@fsw.vu.nl Hoofddoekjesverbod Geachte ministers, W ist u dat hoofddoeken kunnen helpen bij de empowerment van moslimvrouwen? Diverse onderzoeken laten zien dat veel vrouwen juist voor een hoofddoek kiezen om hun bewegingsruimte te vergroten. Voorstanders van een verbod gaan ervan uit dat een hoofddoek altijd een uiting is van onderdrukking of extremisme. Ze gaan voorbij aan andere redenen die vrouwen hebben om er een te dragen. We vullen vaak in wat we denken dat de beweegredenen zijn achter besluiten van andere mensen. De onderzoekers die goed luisteren naar de verhalen van de anderen komen tot de conclusie dat de redenen om een hoofddoek te dragen zeer verschillend zijn. Al zijn het meestal religieuze redenen, we kunnen, als we maar goed naar de antwoorden luisteren, ook andere aspecten te horen krijgen. Veel vrouwen uit traditionele gezinnen die emanciperen, krijgen met spanningen te maken. Vaak gebruiken deze vrouwen religieuze argumenten om hun gelijkheid ten opzichte van mannen op te eisen. Door zich inhoudelijk te verdiepen in de religie en bewust te kiezen voor een hoofddoek krijgen deze vrouwen binnen hun familie meer vertrouwen en dus bewegingsruimte om zich verder te kunnen ontwikkelen. Voor hen is de hoofddoek niet emancipatieremmend maar juist stimulerend. Dit is ook een van de verklaringen dat zoveel vrouwen op de hogescholen en universiteiten voor een hoofddoek kiezen. De meesten van hen dragen hun hoofddoek met trots. En er is nog een argument tegen een hoofddoekverbod in Nederland. Ik ben zelf niet religieus, maar in mijn geboorteland Iran was ik na de revolutie van 1979 verplicht een hoofddoek te dragen. Omdat de islamitische meerderheid dat wilde. Deze verplichting voelde ik toen als een absolute onderdrukking van mij als vrouw. Ik mocht niet kiezen. Dit is wat Iran onderscheidt van een democratisch land als Nederland, waar niet de wil van de meerderheid bepaalt wat de (kleding)keuze van de minderheid moet zijn, maar waar het recht van de minderheid vooropstaat. Er moet ruimte zijn om anders te zijn, dat is de kern van onze democratie. Ik hoop dat u deze problematiek op een doordachte wijze benadert, zodat de religieuze minderheid in dit land wordt beschermd tegen de verabsolutering van de macht van de meerderheid. Hoogachtend, Halleh Ghorashi hoogleraar management van diversiteit en integratie, in het bijzonder de participatie van vrouwen uit etnische minderheden, bij de Faculteit Sociale Wetenschappen. P.S.: Mijn advies is voornamelijk gebaseerd op onderzoek dat binnen mijn leerstoel plaatsvindt, onder andere: Brenninkmeijer, N., M. Geerse & C. Roggeband (2009). Eergerelateerd geweld in Nederland, Onderzoek naar de beleving en aanpak van eergerelateerd geweld. Den Haag: Sdu Uitgevers. » Halleh Ghorashi ‘Er moet ruimte zijn om anders te zijn’ VUmagazine | 7 Pagina 6

Pagina 8

Voor catalogussen, online rapporten en onderzoeksrapporten zie het Online Touch content management system systeem. Met de mogelijkheid voor een e-commerce shop in uw gidsen.

VU Magazine 2010 0x2 Lees publicatie 10Home


You need flash player to view this online publication